حالت بين غم و شادي... حالت بين بيم و اميد... حالت بين خنده و گريه... حالت بين سكوت و صدا...حالت بين نور و تاريكي... اينا همشون حالت الان من هستند... حالت چگونگي...

خودمونو ميكشيم درس مي خونيم واسه كنكور... بعد بهترين دانشگاه قبول ميشيم.. بعد استاداي اونجابه دنبال شكنجه ي شما به خاطر جو حاكم در دانشگاه هستن.. اونجاست كه ناشكري ميكني كه عجب جايي قبول شدم من.. كلا انسانيمو نا شكر.. يه سوال كه خيلي ذهنمو مشغول كرده اينه كه چه جوري آدمايي كه خيلي دعدغه فكري دارن مي...

امشب باد و باران با من هماهنگ است...چه با سوز مينوازد باد ، چه هق هقي ميزند باران... درختان هم توان اين صدارا ندارند ،مي خواهند ريشه اشان را از جا دربياورند و بگريزند ... جوي آب فوران ميكند ،گويي هزاران راز مگو در دل دارد... گلها عطر خود را پيشكش باد كرده اند... و اما من... من با ياد خداست كه هستم ....

ميزی برای کارکاری برای تختتختی برای خوابخوابی برای جانجانی برای مرگمرگی برای یادیادی برای سنگاین بود زندگی

من خدا را دارم.. بزرگ من، جان من، درست كه گناه تمام وجودم را گرفته ولي من اميدم تنها به توست.. درسته كه حرف زياد مي زنم ولي تو آگاهي به دلم...من را به من برگردان.. هيچ دستي بالاي دست تو نيست...اينكه بندگي تو را كنم برايم كافيست... من را نبخشي چه كنم!!

دل هر كي يه ياري داره..يار دل من حسين... يار را به چه فروشم كه دلم تا قيامت نفرينم كند... xa0امشب شب شام غريبان تو ست ولي تو قريب خدا شدي و ما در غم غربتت به سوگ نشسته ايم.. xa0كاش آسمان امشب خود را خالي كند.. حسين جان هوامونو داشته باش..xa0

عجیب تحت تاثیر فیلم شیار 143 قرار گرفتم... صحنه ی آخرش میخواستم زمینو گاز بگیرم... واقعا این همه خون دادیم که تاوان این خونارو اینجوری پس بدیم.... با رشوه ها ... با بی غیرتیها...با دزدیها...کلای خودمو که پیش خودم قاضی میکنم انقدر شرمنده میشم که از وجود خودم احساس بدی پیدا میکنم... چرا باید اینجوری ب...

این چند روز دلم بد جور پر کشیده...xa0 پر کشیده پیش ام ابیها... خیلی خوب اجر رسالتت را دادند پیامبر... صورت فاطمه را نگاهی بنداز.... چه کشیدی مادرxa0 .... میراث زجرت به دخترت هم رسید و چه خوب وارثی داشتی... اسمت که میاید انگار اشک خودسرانه عمل میکند...xa0 یاد غربت بعد مرگ پدرxa0 و بی انصافی مردم به ع...

امان از خودم... امان از زندگی صرف دنیایی.... امان از تک تک لحظات بی معبود... امان از بغضهای نترکیده... امان از خوب نشان دادن ظاهری... امان از افکار آشفته.... امان ازxa0 وسوسه های بی انتها... امان از دنیااااااااااااااااااااااا چقدر بده بعد مدتها بیام اینجا و اینجوری بخوام بنویسم... دوست دارم داد بزنم...

نشد... قسمتم نشد.... ممنون از آسمانه ها و مداد رنگي ها كه بسيار براي من حقير دعا كردن... كليه پروازها لغو شد و اين شد بدترين خبر ٢٤ فرودين براي من... عارف نيستم... بد هواي دلم گرفت... چه بوي خوشي مي آمد .... اما انسان به اميد زندست.... و ايمان دارم كه بد برام xa0نميخواهد كسي كه دلم را هوايي كرده... ...

تولد تو بقیع با تولد تو تهران؟xa0 راضیم به رضای تو...

غرور يا تقدير مسئله اين است... سپيده هاي صبح به ياد سپيد روزهايي كه گذشت و سر ميكنيم... سپيده ي صبح يكبار به آسمان بر ميگردد حواست باشد كه ديدنش را غنيمت شماري و اگر دوباره برگشت شب را به فراموشي بسپاري... زندگيتان سپيد

قلمم بوي خدا نمي دهد... در دوراهي زمين و هوا مانده ام... جداً با زميني بودن به آسمان مي رسم يا تنها هوايي شدن يار آسمانيت ميكند؟؟ xa0كاش همه چيز خيلي دور خيلي نزديك نبود،وسط داشت، ميانه بود... چرا سپيده صبح خبري از ما نميگيرد؟ من منتظر ميمانم .. زمان جان xa0زمان ما كي ميرسد!؟xa0

خانه دل ما را از کرم، عمارت کن! پيش از آنکه اين خانه رو نهد به ويراني ما سيه گليمان را جز بلا نمي شايد بر دل بهائي نه هر بلا که بتواني