صدای خاموش

خودمونو ميكشيم درس مي خونيم واسه كنكور... بعد بهترين دانشگاه قبول ميشيم.. بعد استاداي اونجابه دنبال شكنجه ي شما به خاطر جو حاكم در دانشگاه هستن.. اونجاست كه ناشكري ميكني كه عجب جايي قبول شدم من.. كلا انسانيمو نا شكر.. يه سوال كه خيلي ذهنمو مشغول كرده اينه كه چه جوري آدمايي كه خيلي دعدغه فكري دارن ميتونن تو جايگاههاي علمي به بلندترين مرتبها برسم.. يا فيلم بازي ميكنن كه دغدغه دارن يا من نميتونم دركشون كنم!...

ادامه مطلب