
عجیب تحت تاثیر فیلم شیار 143 قرار گرفتم... صحنه ی آخرش میخواستم زمینو گاز بگیرم... واقعا این همه خون دادیم که تاوان این خونارو اینجوری پس بدیم.... با رشوه ها ... با بی غیرتیها...با دزدیها...کلای خودمو که پیش خودم قاضی میکنم انقدر شرمنده میشم که از وجود خودم احساس بدی پیدا میکنم... چرا باید اینجوری باشم...چراهایی که جوابشو میدونم ولی عمل نمیکنم...همه میان بیرون میگن خیلی قشنگ بود فیلمش ولی نمیگن اگه زندگی مارو کسی ببینه میگه خیلی قشنگه؟معلومه که نه...پناه میبرم به کرامتت...دلم گرفت... شهدا شرمنده ایمو فقط برای حجاب نگفتن... برای همه چیز گفتن...کاش اول نگاه به خود کنیم...
ادامه مطلب